Αναρτήσεις

Γιά τήν ἀγάπη πρός τόν πλησίον

Εικόνα
«τό δέ ἐπιμένειν ἐν τῇ σαρκί ἀναγκαιότερον δί’ ὑμᾶς» (Φιλιπ. α’, 24) Φωτισμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ὀ Απόστολος Παύλος αναγνωριζει στήν ἐπιστολή του πρός τούς Φιλιππησίους, ὅτι γι’ αὐτόν ὁ θάνατος εἶναι ὄφελος, ἐπειδή ἡ ζωή τοῦ εἶναι ὁ Χριστός. Ἡ ἀγάπη του γιά τό Χριστό τόν τραβά πρός τό θάνατο, γιά νά βρεθεῖ ὅσο τό δυνατ όν ταχύτερα δίπλα στό Χριστό, ἀλλά ἡ ἀγάπη του καί γιά τούς πιστούς ἀνθρώπους τόν σπρώχνει στό νά παραμείνει ἀκόμα ἐν σαρκί.
Μά ὅμως αὐτό δέν εἶναι δυό ἀγάπες πού διχάζουν τόν ἀπόστολο καί τόν ἕλκουν σέ δυό πλευρές, ἀλλά μιά, ἡ ἴδια, πού ἀνοίγει μπροστά του δυό θησαυροφυλάκια: τό ἕνα μέ τό θησαυρό τοῦ μακάριου κόσμου στόν οὐρανό καί τό δεύτερο μέ τίς ψυχές τῶν πιστῶν στή γῆ. Ἐκεῖνος ὁ ἐπουράνιος θησαυρός μεγεθύνεται μέ τούς θησαυρούς τῆς γῆς, ὁ θησαυρός αὐτός ξεχύνεται στόν ἄλλον.

Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι καφενεῖο.

Εικόνα
“Κοίτα τί φοράει αὐτή” θά πεῖ κάποια κυρία μεγαλύτερης ἡλικίας γιά μιά μικρότερη -τήν ὥρα τῆς Λειτουργίας- στήν ἐξίσου μεγάλης ἡλικίας φίλη της ἤ “ποιός εἶναι αὐτός; Δέν τόν ἔχω ξαναδεί” θά σχολιάσει κατά τή διάρκεια τῆς ἀκολουθίας ὁ γέρος ἐπίτροπος, ὅταν θά δεῖ κάποιον πού δέν τόνε ξέρει. Καμιά φορᾶ, οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας, αὐτοί δηλαδή πού ἐκκλησιάζονται συχνά ἤ ἀκόμα ἔχουν κάποιο διακόνημα μές το ναό, πέφτουν στή παγίδα τοῦ “κλειστοῦ κλάμπ”, ὅτι δηλαδή ὁ χῶρος τοῦ ναοῦ τούς ἀνήκει μέ ἀποτέλεσμα ὁποιοσδήποτε μή συνηθισμένος στά μάτια τους νά φαίνεται παράταιρος καί νά κρίνεται ἄξιος σχολιασμοῦ.
Ὅταν ὁ Χριστός ἀνέβηκε νά κηρύξει στό βῆμα τῆς Συναγωγῆς γιά πρώτη φορά, ἀντίστοιχα, ἀντιμετώπισε τά σχόλια πού ἐπαναλαμβάνονται μέχρι σήμερα στίς δικές μας ἐκκλησίες. Τό νά αἰσθάνεται κανείς τήν Ἐκκλησία “σά τό σπίτι τού” εἶναι ἐντελῶς διαφορετικό ἀπό νά θεωρεῖ ὅτι ἡ Ἐκκλησία τοῦ ἀνήκει. Ἄν κάποιος, εἴτε παπάς, εἴτε νεωκόρος, εἴτε ἐπίτροπος, εἴτε ἁπλός πιστός κλείνει τή πόρτα στούς ἄλλους, …

Απελπισία

Εικόνα
Χειρότερο από το να αμαρτάνει κανείς είναι να απελπίζεται. Ο Ιούδας ο προδότης ήταν μικρόψυχος και δεν είχε πείρα του πολέμου και γι’ αυτό απελπίστηκε. Έπεσε πάνω του με ορμή ο διάβολος και τον έβαλε να απαγχονιστεί. Ο Πέτρος, όμως, ως στερεά πέτρα, έπεσε σε σοβαρό παράπτωμα, της αρνήσεως του Χριστού, ως εμπειροπόλεμος που ήταν δεν παρέλυσε, ούτε απελπίστηκε από τη λύπη του. Αφού σηκώθηκε προσέφερε πικρά δάκρυα μέσα από την καρδιά θλιμμένη και ταπεινωμένη. Και αμέσως ο εχθρός, όταν τα είδε αυτά, σαν να τον έκαψαν δυνατές φλόγες στο πρόσωπο έφυγε με ορμή μακριά, με φοβερούς θρήνους.
Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος

Λόγια ἀγαπης νά τῆς λές

Εικόνα
«Λόγια ἀγαπης νά τῆς λές...Ἐγω ἀπο ὅλα, τήν δική σου ἀγαπη προτιμῶ καί τίποτε δέν μοῦ εἶναι ὀδυνηρό, ὅσο τό νά βρεθῶ σέ διάσταση μαζί σου. Κι ἄν ὅλα χρειαστεῖ νά τά χάσω, καί ἄν στούς ἔσχατους βρεθῶ κινδύνους, ὁ,τιδηποτε καί ἄν πάθω, ὅλα μοῦ εἶναι ὑποφερτά, ὅσο ἐσύ μοῦ εἶσαι καλά. Καί τά παιδιά τότε μοῦ εἶναι πολύ ἀγαπητά, ἐφ’ ὅσον ἐσύ μέ συμπαθεῖς.Ὅλα δικά σου εἶναι. Αὐτο μέ συμβουλεύει ὁ Παῦλος λέγοντας ὅτι ὁ ἄνδρας δέν ἐξουσιάζει τό σῶμα του, ἀλλά ἡ γυναίκα του. Καί ἄν δέν ἔχω ἔγω ἐξουσία στό σῶμα μου, ἀλλα ἐσύ, πόσο μᾶλλον δικά σου εἶναι ὅλα τά ἄλλα». Καί συνεχίζει: «Ποτέ νά μή μιλᾶς μέ πεζό τρόπο, ἀλλά μέ φιλοφροσύνη, μέ τιμή, μέ ἀγαπη πολλή. Νά τήν τιμᾶς καί δέν θά βρεθεῖ στήν ἀνάγκη νά ζητήσει τήν τιμή ἀπό τούς ἄλλους. Νά τήν προτιμᾶς ἀπό ὅλους γιά ὅλα, γιά τήν ὀμορφιά, γιά τήν σύνεσή της, καί νά τήν ἐπαινεῖς. Νά κάνεις φανερό ὅτι σοῦ ἀρέσει ἡ συντροφιά της καί ὅτι προτιμᾶς νά μένεις στό σπίτι γιά νά εἶσαι μαζί της, ἀπό τό νά βγαίνεις στήν ἀγορά. Ἀπό ὅλους τούς φίλους νά τήν πρ…

Ἀσφάλειες καὶ... ἀνασφάλεια

Εικόνα
Σήμερα ὁ κόσμος γέμισε ἀσφάλειες-ἀνασφάλειες, ἀλλά, γιὰ νὰ εἶναι ἀπομακρυσμένος ἀπὸ τὸν Χριστό, νιώθει τὴν μεγαλύτερη ἀνασφάλεια. Σὲ καμμιά ἐποχή δὲν ὑπῆρχε ἡ ἀνασφάλεια ποὺ ἔχουν οἱ σημερινοί ἄνθρωποι. Καὶ ἐπειδή δὲν τούς βοηθοῦν οἱ ἀνθρώπινες ἀσφάλειες, τρέχουν τώρα νὰ μποῦν στὸ καράβι τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ νιώσουν πνευματική ἀσφάλεια, γιατί βλέπουν ὅτι τὸ κοσμικό καράβι βούλιαξε. Ἄν ὅμως δοῦν ὅτι καὶ στὸ καράβι τῆς Ἐκκλησίας μπαίνει λίγο νερό, ὅτι καὶ ἐκεῖ ἔχουν πιασθῆ ἀπὸ τὸ κοσμικό πνεῦμα καὶ δὲν ὑπάρχει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τότε θὰ ἀπογοητευθοῦν οἱ ἄνθρωποι, γιατί δὲν θὰ ἔχουν μετά ἀπὸ ποὺ νὰ πιασθοῦν.Ὁ κόσμος ὑποφέρει, χάνεται καὶ δυστυχῶς εἶναι ἀναγκασμένοι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νὰ ζοῦν μέσα σ' αὐτήν τὴν κόλαση τοῦ κόσμου. Νιώθουν οἱ περισσότεροι μία μεγάλη ἐγκατάλειψη, μία ἀδιαφορία – ἰδίως τώρα – ἀπὸ παντοῦ. Δὲν ἔχουν ἀπὸ ποὺ νὰ κρατηθοῦν. Εἶναι αὐτὸ ποὺ λένε: «Ὁ πνιγμένος ἀπ' τὰ μαλλιά τοῦ πιάνεται». Αὐτὸ δείχνει ὅτι ὁ πνιγμένος ζητάει ἀπὸ κάπου νὰ πιασθῆ, νὰ σωθῆ. Βλέπεις, τ…

Ὅποιος θέλει νά σωθεῖ

Εικόνα
Τοῦ ἁγίου Μαξίμου

Ὅπως οἱ κατά σάρκα γονεῖς ἔχουν ἰδιαίτερη φυσική ἀγάπη στά παιδιά τους, ἔτσι καί ὁ νοῦς  ἔχει φυσικό σύνδεσμο μέ τούς λόγους του. Καί ὅπως ὅσοι γονεῖς ἀγαποῦν παθολογικά τα παιδιά τους, τά θεωροῦν πῶς εἶναι τά πιό ἱκανά καί τά πιό ὡραῖα, ἀκόμα κι ἄν εἶναι σέ ὅλα τά πιό καταγέλαστα, ἔτσι καί στόν ἄφρονα νοῦ οἱ λόγοι του, ἀκόμα κι ἄν εἶναι οἱ χειρότεροι ἄπ΄ ὅλους, τοῦ φαίνονται φρονιμότατοι. Στόν σοφό ὅμως νοῦ δέν φαίνονται ἔτσι οἱ λόγοι τοῦ, ἀπεναντίας, ὅταν νομίσει ὅτι εἶναι ἀντικειμενικοί καί καλοί, τότε προπαντός δέν πιστεύει στήν κρίση του, ἀλλά βάζει ἄλλους σοφούς νά κρίνουν τούς λόγους καί τους λογισμούς του, «μήπως εἷς κενόν τρέχη ἤ ἔδραμε» (Γαλ. 2:2), καί ἄπ΄ αὐτούς βεβαιώνεται.

Πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε το θάνατο

Εικόνα
Του αββά Ησαΐα
Τρία πράγματα αποκτά με δυσκολία ο άνθρωπος – και είναι αυτά που συντηρούν όλες τις αρετές: το πένθος, τα δάκρυα για τις αμαρτίες του και η θύμηση του θανάτου του. Γιατί όποιος καθημερινά συλλογίζεται το θάνατο και λέει στον εαυτό του, «Μόνο τη σημερινή ημέρα έχω να ζήσω σ΄ αυτόν τον κόσμο», αυτός ποτέ δεν θ΄ αμαρτήσει ενώπιον του Θεού. Όποιος, αντίθετα, ελπίζει πώς θα ζήσει πολλά χρόνια, αυτός θα πέσει σε πολλές αμαρτίες. Ο Θεός φροντίζει να διατηρεί καθαρό από την αμαρτία το δρόμο της ζωής εκείνου, πού ετοιμάζεται να δώσει λόγο για όλες του τις πράξεις στο Θεό. Εκείνος όμως που αδιαφορεί λέγοντας, «Έχω καιρό ως τότε», βρίσκεται δίπλα στους δαίμονες.
Κάθε μέρα, πριν πιάσεις δουλειά, να θυμάσαι πού βρίσκεσαι και πού πρόκειται να πας όταν χωριστείς από το σώμα. Και μην παραμελήσεις ούτε μια μέρα την ψυχή σου. Να παρακολουθεί προσεκτικά τον εαυτό σου, ώστε πάντα να θυμάται, πάντα να έχει μπροστά στα μάτια του το θάνατο και τα αιώνια κολαστήρια και όσους βασανίζονται και υπο…

Ἀγάπη καί Ἀνοχή

Εικόνα
Ἡ ἀμοιβαία ἐκδήλωση στοργῆς εἶναι ἀναγκαῖο στοιχεῖο τῆς συζυγικῆς ἀγάπης. Ἡ ἀγάπη φανερώνεται μέ τήν τρυφερότητα, τήν εὐγένεια, τό ἐνδιαφέρον. Ἡ ἀγάπη ἐκφράζεται μέ λόγια. Οἱ λέξεις εἶναι ἡ τροφή τῶν συναισθημάτων, ζωντανεύουν τήν ἀγάπη. Στά ἁπλά καθημερινά πράγματα βρίσκεται συχνά το μυστικό της εὐτυχισμένης οἰκογενειακῆς ζωῆς.
Ὁ Ἅγιος Χρυσόστομος, μέ τόν τονισμό τῆς ἀγάπης λέει στήν οὐσία ὅτι οἱ σύζυγοι πρέπει νά μάθουν νά συγχωροῦν καί νά ἀνέχονται. Ὁ πιό ὥριμος ἀπό τούς δύο πρέπει νά κάνει τό πρῶτο βῆμα. Μέσα στόν γάμο δέν ἔχει σημασία ποιός ἔκανε ἕνα λάθος ἤ γιατί τό ἔκανε. Ἐκεῖνο πού εἶναι ζητούμενο, εἶναι ποιός εἶναι ὁ πιό γρήγορος τρόπος γιά νά διορθωθεῖ ἡ κατάσταση. Λέγει ὁ ἅγιος: «Νά ἀνεχόμαστε, ὁ ἕνας τόν ἄλλο μέ ἀγάπη. Πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀνέχεσαι, ἄν εἶσαι ὀργίλος καί κακόγλωσσος; Πές τόν τρόπο: Μέ ἀγάπη. Ἄν δέν ἀνέχεσαι τόν πλησίον, πῶς θά σέ ἀνεχτεῖ ὁ Θεός; Ἄν ἐσύ  δέν ὑποφέρεις αὐτόν πού εἶναι συνδοῦλος σου, πώς θά σέ ἀνεχθεῖ ἐσένα ὁ Κύριος» (πρός Ἐφεσίους Ὁμιλία, PG 6…

Το άγχος

Εικόνα
Το άγχος είναι ασθένεια της ψυχής και δεν εξαρτάται από υλικές ελλείψεις. Μπορεί ένας υγιής άνθρωπος να έχη πολλά εκατομμύρια στην Τράπεζα και να ζη μέσα στο άγχος. 
Το άγχος καταπολεμείται με την εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού και τον καλόν αγώνα.

Θυσιαστικό φρόνημα

Εικόνα
Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος ἀπαιτεῖ ἀπό τόν ἄνδρα θυσιαστικό φρόνημα, μεγάλη συγχωρητικότητα καί ὄχι ἀπειλές καί ἐκφοβισμό. Μέ τήν ἐπιείκεια καί τήν ἡμερότητα θά ἐξασφαλίζεται ἡ βαθιά εἰρήνη τῆς οἰκογένειας καί θά ἀπομακρύνεται ἡ δυσαρέσκεια καί θά αὐξάνεται ἡ ἀφοσίωση τοῦ ἑνός συζύγου πρός τόν ἄλλο. Δέν ὑπάρχει τίποτε, τίποτε πολυτιμότερο ἀπό  τό νά ἀγαπιέται κανείς τόσο πολύ ἀπό τήν γυναίκα του καί νά τήν ἀγαπάει.